Husky to pies roboczy, średniego wzrostu o żywym i lekkim ruchu. Ma swobodne i eleganckie chody. Tułów jest umiarkowanie zwarty, obficie pokryty włosem. Uszy proste i mocno owłosione. Ogon wskazuje na jego nordyckie pochodzenie. Jego charakterystyczny krok jest jednolity i wyraźnie łatwy. Doskonale spełniają funkcje psa pociągowego, ciągnąć lekkie ładunki z umiarkowana prędkością na długich dystansach. Proporcje i kształt tułowia zdradzają fundamentalna równowagę siły, prędkości i wytrzymałości. Psy maja samcza budowę, ale nigdy nie są grubych kształtów. Suki są samicze, ale bez słabości w budowie. Husky w dobrej kondycji, o zwartej, dobrze rozwiniętej muskulaturze nie ma zbędnych kilogramów. 

Czaszka: 
- średniej wielkości

- proporcjonalna do tułowia 

- wierzchołek lekko zaokrąglony 

- zwęża się stopniowo od najszerszego punktu do oczu
Wady: 
*głowa ciężka lub bez wdzięku

*głowa zbyt delikatnie wyrzeźbiona. 

Kufa: 
- średniej długości

- odległość od wierzchołka nosa do stopu jest równa odległości od stopu do guza policznego

- stop dobrze zaznaczony

- grzbiet nosa prosty od spodu do jego wierzchołka

- średniej szerokości

- zwęża się stopniowo w stronę wierzchołka nosa

- koniec kufy nie jest ani szpiczasty, ani kwadratowy

- wargi dobrze pigmentowane i dokładnie przylegające

- zgryz nożycowy. 
Wady: 
*kufa zbyt "gwiazdkowata" lub zbyt gruba

*zbyt krótka lub zbyt długa

*stop niedostateczny

*zgryz inny niż nożycowy. 

Uszy: 
- średniej wielkości

- trójkątne

- wysoko osadzone

- zbliżone do siebie

- grube i obficie porośnięte włosem

- lekko łukowate w tylniej części

- prosto noszone

- koniec ucha lekko zaokrąglony i stoi prosto do góry. 
Wady: 
*uszy zbyt duże w stosunku do głowy

*zbyt szeroko rozstawione

*niedość prosto noszone. 

Oczy: 
- migdałowe

- średnio rozstawione

- osadzone lekko skośnie

- spojrzenie żywe, ale przyjacielskie i ciekawe

- kolor: wszystkie odcienie brązowego, niebieskiego, zielonego, w tym różnobarwne (np. jedno brązowe, drugie niebieskie i z naleciałościami na oku innej barwy). 
Wady: 
*osadzone zbyt ukośnie lub zbyt blisko. 

Wierzchołek nosa: 
- czarny u psów szarych, płowych lub czarnych

- koloru wątrobianego u psów maści rudej (miedzianej)

- cielisty u psów całkiem białych

- z różowymi pręgami (tzw. nos śniegowy) jest dopuszczalny. 

Szyja: 
- średniej długości

- wysklepiona i noszona dumnie (wzniesiona, gdy pies stoi)

- w kłusie szyja opuszcza się, tak że głowa noszona jest lekko do przodu. 
Wady: 

*zbyt krotka, 

*zbyt gruba, 

*zbyt długa. 

Łopatki: 
- ukośna i tworzy z podłożem kat ok. 45 stopni

- ramie ukośne i lekko wyciągnięte ku tyłowi od stawu barkowego do łokcia, nigdy nie jest prostopadle do ziemi

- mięśnie i ścięgna łącza łopatkę z klatką piersiową, mocne i dobrze rozwinięte. 
Wady: 
*łopatka prosta, 

*łopatka źle związana. 

Klatka piersiowa: 
- głęboka i mocna, ale niezbyt szeroka

- najniższy punkt znajduje się na poziomie łokcia

- żebra dobrze wysklepione poczynając od kręgosłupa, ale spłaszczone na bokach, aby zapewnić swobodę ruchów. 
Wady: 
*zbyt szeroka

*żebra beczkowate, zbyt płaskie lub zbyt słabe. 

Grzbiet: 
- prosty i mocny, 

- linia górna pozioma od kłębu do zadu

- średniej długości, ani krotki, ani niedostatecznie związany z powodu zbyt dużej długości

- lędźwie suche, węższe niż klatka piersiowa i lekko uniesione

- zad jest nachylony w stosunku do kręgosłupa, ale nigdy nie jest na tyle spadzisty, by krępował posuw tylniej kończyny

- z profilu, tułów od stawu barkowego do guza kulszowego jest nieco większej długości, niż wysokość w kłębie. 
Wady: 
*grzbiet słabo związany,

*słaby, 

*karpiowaty, 

*linia górna spadzista. 

Przednie: -> w pozycji stojącej, oglądany z przodu

- umiarkowanie szeroko rozstawione równolegle i o prawidłowej postawie, 

- łokcie przylegające do tułowia, lecz nie zwrócone ani do wewnątrz ani do zewnątrz

                -> widziane z boku 

- śródręcza lekko ukośne, 

 

- staw nadgarstkowy mocny, ale giętki

- kościec mocny, lecz nie ciężki

- długość kończyny od łokcia do ziemi jest nieznacznie większa, niż odległość od łokcia do kłębu

- brak wewnętrznych bocznych pazurów dopuszczalne (usuwane przez niektórych hodowców dla uniknięcia ewentualnych kontuzji, zwłaszcza u psów pracujących. 
Wady: 
*słabość śródręcza, 

*zbyt ciężki kościec

*przód zbyt szeroki lub zbyt wąski

*łokcie odstające. 

Kończyny tylnie: -> w pozycji stojącej, widziany z tylu

- umiarkowanie szeroko rozstawione

- wzajemnie równoległe

- uda dobrze umięśnione i mocne

- stawy kolanowe dobrze ukątowane, 

- staw skokowy dobrze zarysowany i wąski

- wilcze pazury usunięte. 
Wady: 
*kąt stawu kolanowego zbyt rozwarty, 

*krowia postawa stawów skokowych, 

*zad zbyt wąski lub zbyt szeroki. 

Łapy: 
- kształtu owalnego, ale nie wydłużone,

- średniej wielkości, 

- zwarte i dobrze owłosione pomiędzy palcami i opuszkami,

- opuszki twarde i grube,

- w pozycji naturalnej nie powinny być zwrócone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz. 
Wady: 
*zbyt duże lub bez wdzięku, 

*zbyt małe lub delikatne, 

*zwrócone na zewnątrz lub do wewnątrz, 
*palce miękkie i luźne.

 

OGON 
- dobrze owłosiony w kształcie lisiej kity, 

- osadzony powyżej linii grzbietu 

- noszony nad grzbietem w kształcie wdzięcznego sierpowatego łuku (gdy pies ma napiętą uwagę) lub opuszczony,

- wysoko noszony, nie może być zakręcony na bok i nie płasko zarzucony na grzbiet

- podczas pracy lub odpoczynku opuszczony jest normalnie u husky

- włos na ogonie średniej długości, w przybliżeniu tą samą długość na górze, bokach, i spodzie ogona, nadając wygląd okrągłej kity
Wady: 
*ogon zarzucony na grzbiet lub bardzo zakręcony,

*osadzony zbyt nisko lub zbyt wysoko, ze zbyt obfitym pióropuszem. 

CHODY 
- krok regularny i wyraźnie łatwy

- krok szybki i lekki, 

- na ringu prowadzenie na luźnej smyczy, umiarkowanie szybkim krokiem, by mógł pokazać dobry zasięg ruchu przednich kończyn i mocny posów tylnych.

-> widziany z przodu nie zostawia pojedynczego śladu. Przy wzroście szybkości kończyny nachylają się do wewnątrz, tak że ślady pozostają w osi długiej ciała. Gdy ślady się zbliżają, kończyny przednie i tylne wyrzucane są prosto do przodu i ani łokcie, ani kolana nie są skręcone na zewnątrz ani do wewnątrz. 

- kończyna tylna przemieszczana jest w ślad kończyny przedniej z tej samej strony

- w akcji linia górna pozostaje zwarta i pozioma. 
Wady: 
*krok skrócony, podrygujący, 

*chody toczące, 

*krzyżowanie kończyny, "krok kraba". 

- włos jest dwojakiego rodzaju, średniej długości, sprawia wrażenie obfitego, ale nigdy nie jest tak długi, aby przesłaniał wyraźny rysunek linii psa. 
- podszerstek jest miękki i gesty, wystarczającej długości, aby podtrzymać włos okrywowy

- włos okrywowy jest prosty i nieco leżący, nigdy nie jest twardy ani osadzony, sztywno sterczący na tułowiu

- brak podszerstka podczas linienia jest normalny

- dozwolone wyrównywanie wąsów i włosów pomiędzy palcami, aby nadać psu wygląd bardziej wypielęgnowany. 
(Zabiegi toaletowe na włosie w każdej innej okolicy ciała powinno być ostro karane - przy ocenie). 
Wady: 
*długi, 

*twardy lub kosmaty, 

*struktura zbyt twarda lub zbyt jedwabista. 

- wszystkie kolory: od czarnego do czysto białego. 

- różne znaczenia na głowie, o typowych motywach, nie występujące w innych rasach. 

- łagodny i miły,

- czujny i socjalny (towarzyski)

- brak instynktu posiadania właściwego psom stróżującym, 

- wyjątkowo ufny w stosunku do obcych, 

- nie jest agresywny wobec innych psów (wyjątek ustawianie się w chierarchi stada)

- dorosły pies zachowuje się z godnością i z rezerwą

- inteligencja, łagodność oraz chęć przypodobania się sprawiają, że jest on przyjemnym towarzyszem i pracownikiem pełnym dobrej woli. 

Wysokość: 
- w kłębie: psy 21 do 23i1/2 cala (53.5 - 60 cm) suki 20 - 22 cale (50.5 - 56 cm) 
Ciężar:
- ciężar proporcjonalny do wzrostu. 

Wymieniony wzrost stanowi limity ekstremalne, bez preferencji w kierunku jednej lub drugiej krańcowości. Dyskwalifikuje: wzrost ponad 23.5 cala u psa i 22 cale u suki. 

Najważniejsze cechy charakterystyczne dla tej rasy:

- średni wzrost,

- średni kościec,

- harmonijne proporcje, 

- łatwość i swoboda ruchu, 

- prawidłowa szata, 

- ładna głowa i uszy, 

- prawidłowy ogon

- wrodzona dobroć. 
Wszelka przesada w kośćcu i ciężarze, nieprawidłowy wykrok, włos długi i twardy powinien obniżać ocenę. Husky nigdy nie powinien mieć wyglądu ciężkiego i grubego, przypominającego ciężkie zwierze pociągowe. Nie powinien być wrażliwy i delikatny jak zwierzęta do wyścigów na krótkich dystansach. Obydwoje płci u husky sprawiają wrażenie zdolnych do dużej wytrwałości. Poza w/w. wadami wyraźne wady budowy morfologicznej wspólne dla wszystkich ras powinny być oceniane tak, jak u innych ras ( należy ich unikać), aczkolwiek nie są powyżej wymienione. 

DYSKWALIFIKACJA 
psy powyżej 23.5 cala

suki powyżej 22 cali

brak jądra u samców (powinny być oba wyraźne i normalne, całkowicie opuszczone do moszny).

 

 

 

 

Ostatnie zmiany na tej stronie -16-10-2003

^© Wszelkie Prawa Zastrzeżone - Webmaster EP